
به گزارش سرويس دفاع و امنيت مشرق، استفاده از سامانه هاي اپتيکي از جمله راه حلهايي است که در سالهاي اخير براي ارتقاء دقت و اثربخشي تسليحات پياده نظام استفاده مي شود.
با استفاده از سيستم هاي اپتيکي، دقت هدف گيري و همچنين برد درگيري مفيد سلاح افزايش پيدا کرده و در صورت استفاده از دوربين هاي مخصوص ديد در شب و حرارتي، مي توان در تاريکي هوا و يا در شرايط بد جوي نيز با دشمن درگير شد.
ارتقاء با اپتيک؛ حرکتي جهاني که در ايران نيز آغاز شد
ارتقاء سلاح هاي سبک با سيستم هاي اپتيکي در سالهاي دورتر، تنها در شکل نصب دوربين براي رسيدن به يک تفنگ تک تيرانداز تعريف مي شد. در سالهاي جنگ سرد و پس از آن دانش بشري در حوزه اپتيک و سامانه هاي حرارتي يا ديد در شب شديدا پيشرفت کرده و سامانه هاي مختلفي در اين بخش براي استفاده بر روي سلاح هاي پياد نظام توسعه پيدا کرد.
تيربارهاي سنگين، نارنجک اندازها، راکت اندازها و سلاح هاي سبک پياده نظام همه و همه از اين ارتقاء بهره بردند و از سوي ديگر، بحث توسعه برجک هاي تسليحاتي کنترل از راه دور براي استفاده از سامانه هاي تسليحاتي مختلف مجهز به سيستم هاي اپتيکي از ديگر اقدامات انجام شده در اين بخش است.
نارنجک انداز MK-19 آمريکايي مجهز به سامانه اپتيکي
اسلحه تک تيرانداز ام 24 در عراق مجهز به دوربين ايراني RU60G
در ايران نيز طي چند سال اخير و با توجه به تجربيات به دست آمده از مباحث مستشاري در کشورهاي عراق و سوريه، شاهد ظهور نسل جديدي از سامانه هاي اپتيکي بر روي تسليحات ساخت ايران هستيم و به عنوان مثال، نصب دوربين هاي حرارتي بر روي تفنگ تک تيرانداز صياد و همچنين توسعه دوربين هاي فرماندهي و سيستم هاي نظارت و شناسايي ميدان نبرد در اين چند سال اخير در حجم بالايي در نيروهاي مسلح ايران و همچنين در خدمت نيروهاي مقاومت به کار رفته است.
در عين حال توسعه برجک هاي کنترل از راه دور در ايران نيز به صورت جدي و حرفه اي دنبال شده و چندين پروژه در اين بخش توسط نيروهاي مسلح به انجام رسيده است که از اين ميان مي توان به طرح "حامي" اشاره کرد.
چشمان جديد براي تيربار نارنجک انداز ايراني
چندين سال است که تيربار نارنجک انداز 40 ميلي متري توسط صنايع دفاعي ايران توليد مي شود. تيربار ايراني در حدود 35 کيلوگرم وزن داشته و مي تواند با نرخ آتش 250 تا 300 گلوله شليک کند. يک نکته مهم درباره تفاوت مهمات مورد استفاده در اين نارنجک اندازها و نمونه هاي کوچک تر وجود دارد که بايستي حتما مورد توجه قرار بگيرد چراکه مهمات مورد استفاده در نارنجک اندازهاي دستي، از سرعت دهانه کمتر و در نتيجه نيروي عقب نشيني پايين تري برخوردار هستند که لزوما براي آنگونه از سلاح ها لازم است.
نسل اوليه نارنجک اندازهاي 40 ميلي متري ايراني
نارنجک انداز 40 ميلي متري ارتقاء يافته ايراني با سيستم اپتيکي و مهمات جديد
اما مهمات 40 ميلي متري مورد استفاده در نارنجک انداز بزرگتر که به صورت نواري و با مکانيزم گلنگدن باز تغذيه مي شود از سرعت بالاتري برخوردار بوده و سرعت دهانه آنها نزديک به 200 متر بر ثانيه است. اين سرعت بالا به علاوه قابليت ترکش شوندگي اين گلوله ها، آنها را به تسليحاتي بسيار مرگبار تبديل کرده اند چراکه اين مهمات 40 ميلي متري، پس از انفجار در مکان مورد نظر 300 عدد ترکش توليد مي کنند.
مهمات Air Burst و افزايش قدرت نارنجک انداز ايراني
هفته گذشته و در ايام دهه فجر انقلاب اسلامي، نارنجک انداز 40 ميلي متري ارتقاء يافته توسط وزارت دفاع رونمايي شد که در اين ارتقاي جديد، سيستم اپتيک نشانه روي بر روي اين سلاح نصب شده است. با توجه به تعداد لنزهاي به کار رفته بر روي اين سلاح مي توان اين گونه گمانه زني کرد که سيستم هاي ديد در روز، ديد در شب يا حرارتي به همراه مسافت سنج هاي ليزري بر روي اين نارجک انداز نصب شده است.
اين اقدام باعث مي شود که کاربر بتواند در همه زمان هاي شبانه روز و در تمام شرايط آب و هوايي فاصله بيشتري را رصد کرده و بتواند با موفقيت با آن درگير شود.
اما سامانه هاي اپتيکي تنها ارتقاء صورت گرفته بر روي اين نارنجک انداز نبود. نسل جديدي از مهمات 40 ميلي متري نيز براي اين سلاح تعريف شده است. تا پيش از اين مهمات اين نارنجک انداز بايستي با هدف اصابت کرده و سپس منفجر مي شدند. اما با توسعه مهمات Air Burst قابليت درگيري با نيروهاي پياده و زره پوش هاي سبک دشمن بسيار افزايش يافت.
اما مهمات Air Burst چيست؟
اين مهمات از حسگرهايي بهره مي بردند که براي انفجار در ارتفاعي مشخص در بالاي سر هدف تنظيم شده و پس از رسيدن به آن ارتفاع مشخص مهمات عمل مي کند. زماني که مهمات از اين مکانيزم استفاده مي کند شعاع اثربخشي آن افزايش پيدا کرده و مي تواند فاصله بيشتري را تحت تاثير خود قرار دهد.
انفجار مهمات Air Burst شليک شده توسط نارنجک انداز ايراني
يکي از مهم ترين کارايي هاي مربوط به اين مهمات، درگير شدن با نيروهاي پياده نظام پنهان شده دشمن درون خندق ها يا پشت هر گونه مانع است. در بسياري از اوقات وقتي که از مهمات معمولي استفاده مي شود و دشمن در خط ديد تيرانداز قرار نداشته باشد و در درون زمين يا پشت يک حفاظ مستحکم پنهان شده باشد، نمي توان آنها را هدف قرار داد.
برچسب:
نویسنده: پویان خوشنام
تاريخ: دوشنبه
9 اسفند
1395 ساعت: 23:24